Rurki rdzenia chłodnicy są zwykle wykonane z pasów blachy mosiężnej odpowiednio zwiniętych i zlutowanych, a poziome żeberka z blachy miedzianej lub mosiężnej. Chłodnice rurkowe cechuje mała wrażliwość na zamarzanie, odporność na wstrząsy i łatwość naprawy w przypadku uszkodzenia. Chłodnica komorowa ma rdzeń wykonany z odpowiednio wytłoczonych pasów z blachy mosiężnej, złożonych i zlutowanych. Pomiędzy złożonymi blachami istnieją szczeliny, przez które z góry w dół przepływa woda; dodatkowe przekładki z blachy falistej ułatwiają wymianę ciepła. Chłodnice komorowe są stosunkowo najlżejsze i najbardziej wydajne, lecz cechuje je duża wrażliwość na zamarzanie, wstrząsy i uszkodzenia zewnętrzne, przy czym naprawa uszkodzeń na ogól nastręcza sporo trudności.
Chłodnica ulowa ma rdzeń wykonany z krótkich poziomych rurek mosieżnych lub miedzianych, o końcach uksztaltowanych w sześciokąty lub kwadraty r nieco większe niż średnice rurek; z zewnątrz rdzeń chłodnicy wygląda jak plaster miodu. Pomiędzy rurkami przepływa woda z górnego do dolnego zbiornika chłodnicy. Powietrze natomiast przepływa wewnątrz rurek, odbierając od nich ciepło. Zadowalającą zdolność przekazywania ciepła uzyskuje sie tylko dzięki dość znacznej grubości rdzenia.
Chłodnica ulowa jest dość wydajna, lecz wrażliwa na zamarzanie, wstrząsy i odkształcenia. Ze względu na duża długość spoin, w razie niezbyt starannego ich wykonania rdzeń łatwo traci szczelność. Koszt materiałów i wykonania chłodnie ulowych jest znacznie wyższy niż chłodnic wodno-rurkowych lub komorowych. [więcej w: alemtuzumab, przeciski pod drogami, alemtuzumab poleasingowe ]
Ze względów oszczędnościowych rdzenie chłodnic wykonuje się niekiedy z blach stalowych lub ze stopów lekkich, jednak dotychczas materiały takie znajdują tylko ograniczone zastosowanie. Rdzeń chłodnicy o małej lub średniej wydajności jest z reguły wprost wlutowany w ścianki zbiorników, górnego i dolnego.
Rdzeń chłodnicy o dużej wydajności (np. samochodu cieżarowego) składa się często z układu wymiennych elementów, połączonych przewodami ze zbiornikami — górnym i dolnym. Zaletą takiej konstrukcji jest łatwość naprawy chłodnicy przez wymianę uszkodzonego elementu.
Górny zbiornik chłodnicy zaopatrzony jest w króciec do przyłączania przewodu dopływowego, a zbiornik dolny w króciec przewodu odpływowego. Oba zbiorniki chłodnicy są zwykle połączone sztywnymi obejmami odciążającymi, które przejmują obciążenia mechaniczne i tym samym zabezpieczają rdzeń przed nadmiernymi naprężeniami.