Sprężarka łopatkowa (znana także pod nazwą COSETTE) ma zwykle cylindryczną obudowę, wewnątrz której ulożyskowany jest mimośrodowo wirnik zaopatrzony w suwliwie osadzone łopatki. Łopatki te podczas obracania się wirnika ślizgają się po gładzi cylindra. Przestrzeń zawarta pomiędzy nimi ulega na przemian zwiększaniu i zmniejszaniu, dzięki czemu następuje zasysanie i sprężanie zassanego powietrza. Zaleta sprężarek łopatkowych jest stosunkowo prosta konstrukcja, wadą — silne tarcie łopatek dociskanych siłą odśrodkową do gładzi cylindra (obudowy). Wspomnianą niedogodność wyeliminowano w sprężarce ZOLLER przez zastosowanie nieruchomego walu i obracającego się wokół niego wirnika z łopatkami. Pomiędzy końcami łopatek i gladzią cylindra może więc istnieć stały luz podobnie jak w sprężarkach śrubowych lub ROOTS.
Sprawność adiabatyczna sprężarek o wirnikach czterołopatkowych wynosi około 0,4, , a sprężarek 0 wirnikach sześciołopatkowych dochodzi do 0,6. Zwiększenie liczby łopatek podwyższa sprawność sprężarki, gdyż różnice ciśnienia pomiędzy poszczególnymi komorami są mniejsze, przez co maleją straty nieszczelności.
Sprężarka WADE stanowi udoskonaloną wersję sprężarki ROOT S, odznaczającą się zastosowaniem niesymetrycznych wirników i możliwością regulacji sprężu. Zasysane przez dwa otwory wlotowe powietrze ulega sprężaniu między obracającymi Się wirnikami do chwili, w której powierzchnia czołowa Jednego z nich odsłoni otwór wylotowy, znajdujący się w bocznej ścianie obudowy. Scianka może być przekręcana w stosunku do obudowy sprężarki, przez co uzyskuje się zmianę stopnia sprężania. Sprężarka WADE zapewnia sprawność ogólną rzędu 0,5 . . .0,9 [patrz też: dobierz akumulator do samochodu, dealer ford warszawa, dobierz akumulator do samochodu poleasingowe ]
Sprężarka BICERA o zmiennym sprężu zasysa powietrze przez wnętrze jednej z prowadnic zaopatrzonych w wycięcie. Prowadnice mogą się obracać w płycie czołowej. Na przechodzącym wewnątrz wale z mocowane są wirniki w postaci bębnów z dwoma symetrycznie położonymi wycięciami i wystającymi z każdego wirnika symetrycznie „skrzydelkami”. Średnice bębnów są tak dobrane, że istnieje pomiedzy nimi luz rzędu kilku setnych milimetra.